12 NİSAN 2024 CUMA

 sabah 8'de ayşe berra'nın ilacı için uyandım ve çocuklara 2 şer tane tost yaptım. erkenden ercivaya gitme planımız var. beren kendiliğinden uyandı. salona gelip orada uyumaya devam etti. ikisini de uyandırıp tostlarını verdim. annemi arayıp hazırlanmasını söyledim. daha tavuklu mantı yapıyormuş, bitmemiş. onu bekleyecez. evde biraz oyalandık. youtube'ta sabah fatih altaylı kanalında seslendirmeci biriyle yapılan konuşma vardı. ayşe berra bir süredir seslendirme olayıyla ilgili... onu izledik ve başkaca seslendirme videoları... sonra evden çıkıp incirliye gittik. berra'yı babannesine yardım için babannesinin yanına gönderdim. beren ile ben de motorun yanına gittik. beren kütahyaya motor ile gidecek. benzinciye gittik. arabaya ve motora benzin aldık. beren yola koyuldu. ben de eve dönüyordum ki, beren aradı. motor gitmiyormuş. birkaç yüz metre gitmeden bozulmuş. biri dedi ki, kayış kopmuş. allahtan yolun daha başında olmuş. ya mezitlerde falan olsa... gidip motoru aldım ve iterek depoya götürdüm. beren arabayla oraya gelmişti. berene yol parası ve biraz harçlık verip onu terminale götürdüm arabayla. incirliye dönerken berra aradı. mantı bitmiş nihayet saat neredeyse öğlen oldu. aşağı inmelerini söyledim. biraz beklediler ama hemen arabaya binip yola çıktık. hatta kadayıfı almayı unutmuşlar. ahmet çıkıp onu aldı. rahattı yollar. köye gittik. salih dayım, vildan yengem ve beyza var. bir de bir adam ve karısı. tanıdın mı beni dedi. kadir abi, sen misin dedim. vildanın kardeşi kadiri andırıyor. bak nasıl da tanıdı dedi ama sonradan farkettim ki, kadir değilmiş. niye böyle davrandı ki, benim şu yüzleri isim ile eşleyememe sorunum iyice can sıkıcı olmaya başladı. insanları tanıyamıyor isimlerini bilemiyorum. köyde tüm gün bunun sıkıntısını çektim. herkesin isimlerini hatırlamak için fazladan çaba sarfetmem gerek. çoğu zaman da bunu beceremiyorum. köyde ayşe berra kızımı bahçelerde gezdirdim. bütün çiçek açan meyve ağaçlarını tek tek gezdik. meyveler olunca tekrar gelecekmişiz. her taraf çiçek. berra bayıldı çiçeklere.. Bugün cuma. namaz var. ben günün cuma olduğunu farkında bile değilim. farkına varınca annem üzülmesin diye koştura koştura camiye gittim. ezan yolda okundu ama yetiştim. ayaklarım iyice perişan olmuş. oturamıyorum. büyük sıkıntı. ayak bileklerimde bir sorun olduğunu seziyordum zaten bir süredir. camiden sonra eve döndüm. yolda osmana uğradım. çökmüş o da. fatihi de gördüm. artık çalışmıyormuş. köydeymiş sürekli. eve döndüm. bütün verandadaki bütün eşyalar toplu olduğu için sandalyelerde oturuyoruz. salih dayımın gözü iyice gitmiş. vildan da çok halsiz. beyzanın sesi çok kısık ve zor çıkıyor. herkes guatrdan ameliyat olduğunu biliyor ama troid kanseriymiş aslında. kimseye söylemiyormuş. bana anlattı. ama illa kanser olacaksan bunu ol, tarzı bir kanser. istanbula dönüşte atoma girecem dedi. ışın tedavisi gibi birşey herhalde. tedavisi devam ediyormuş. köyde boş oturmaktan sıkıldım. berra ile gidip çilek tarlasını bürüyen otları yolduk biraz. tabii ayşe çiçeklere kıyamıyor :) verandaya döndüğümüzde gerçekten kadir abi gelmişti. biraz oturup sohbet ettik. birşeyler atıştırdık. benim yaptığım kadayıf hiç kızarmamış meğer. altı bembeyaz. 2 tepsiyi aynı anda pişirtmemiş fırın. keşke hiç getirtmeseydim. çöpe gitti. ayşe paten yapmak için sürekli ne zaman gidecez diye soruyor. yalnızlıktan sıkıldı biraz. sonra içerdeki odaya geçip uzandım. ayşe berra salıncak sökülü olmasına rağmen iplerinde sallanıyor. uyuyakalmışım. arada giden gelenler oluyor. yarı uyur yarı uyanık yattım. akşama doğru baktım, ayşe de sedirin öteki ucunda. ben uyandığımda o uyumuştu artık. ilaç saatinde uyandırdım ve ilacını verdim. odadaki vildan ne ilacı niye sordu. söyledim. annem hariç hiçkimse bilmiyordu. artık biliyorlar. akşam yemeğinde tavuklu mantıyı yedik. hazırlanıp yola çıktık ama önce vildanı neclanın evine araba ile bıraktık. yengemin hiç hali yok. yol gene rahattı. eve döndük. berra yolda uyudu kaldı. zaten arabada uyumaya pek meyyal :) eskiden kendini kucakta taşıtmak için uyumasa bile uyuyor numarası bile yapardı. arabayı evin önüde durdurup berrayı eve soktum. ben arabaya park yeri aramaya gittim. şansım yaver gitti ve yer buldum. gece ayşe atıştırmalık istedi ve tüm bisküvileri 4 bardak sütle yedi bitirdi. ikimiz de salonda uyuduk. berra dünden beri disneyin ilk filmlerini, klasik hikayeleri izliyor.