02 ARALIK 2023 CUMARTESİ

 Sabah 8'e doğru uyandım. Biraz twitter'da zaman geçirdim. Evi tamamen boşaltma işine girişmeden önce yürüyüş yapma zamanı... dışarıda hava şahane... kış başladı ama bahar havası.. karadan denize doğru esen ve denizin yüzeyini adeta yalayan bir rüzgar... neydi adı bu rüzgarın... meltem mi, imbat mı? yok yok, imbat sıcak olur. bu hafif serin. yola çıkmadan migrostan bir diyet bisküvisi aldım. bundan sonra kahvaltıyı boş geçmeyeceğim. bunlardan alp yiyecem. sahil boyundan mudanyaya kadar yürüdüm. arada köfteci yusufa girip ihtiyaç molası verdim. telefonun şarjı büyük dert. hızlı şarj bulabilir miyim diye düşünürken aklıma baro odalarındaki şarj üniteleri geldi. adliyeye kadar gittim ve kapısında bugünün cumartesi olduğu kafama dank etti :) dönüşte dufy'yi sevdim biraz... sahibiyle konuştuk. kırçıldam bahsettik. dufy'nin yavrusu olursa bana 1 tane vermesinde anlaştık. A101'e uğradım. muhammede geçen günlerde koli konusunda yaptıkları yamuk için sitem ettim. telefonu şarj edip edemeyeceğimi sordum ardından... aslında koli konusunu sırf mahçup olsun da şarj konusunda yardımcı olsun diye bilerek açmıştım. bir adaptor getirdi ve telefonu şarja taktık. telefonu bırakıp dondurmacı necmettin'e gittim. hem geçmiş olsun demeye, hem de dondurma yemeye... necmettin yok, dükkan açık ama ... tirilyedeki selde ciddi zarar ziyan olmuş adamda... arabası sele kapılmış. dönüşte A101'den telefonu aldım. hiç şarj olmamış. huylanmıştım zaten. bim'e gittim, oradakilerden şarj için ricacı olmak niyetiyle... tüm çalışanlarını tanıyorum, beni kırmazlar diyordum ama hiç görmediğim 2 yeni eleman başlamış. boztaş şansı... eve dönerken bir hurdacıya rasladım. çekyatı gösterdim. 30-40 lira dedi. kovaladım gitti. öbür ikinci el eşyacı dükkanlarının birisi gördüğüm en halis orospu çocuğu...ona günahımı vermem. annemin eski buzdolabı konusunda ettiği ibnelik aklımda... bunun acısını çıkarmam lazım ondan...  diğeri ise hıyarağasının teki... zaten birşey satın almıyor. eve dönerken tenzile hanıma rasladım sokakta. şarj aleti sordum. var dedi. taktık. telefon onun evinde şu anda , şarj oluyor. zeyno evi görmeye gelirken getirecek. kızcağız evin dört duvar boş halini görsün bakalım ne diyecek. annesine zeynoyu artık haftasonları bursaya götüreceğimi söyledim. ayşe berra ile görüşebilmeleri için başka yol yok. abisi sorun çıkarmazsa öyle yapıcaz. 

evi toparlama işini sürekli erteliyorum. işe koyulmam lazım ama elim varmıyor. uzun zamandır hiç yapmadığım birşeyi yaptım. öğle yemeği yedim. hala oyalanıyorum. blog yazma işinden sonra bahanem de kalmıyor. işbaşı yapma zamanı... sanırım o evle tüm bağlantımın, tüm ilişiğimin kesilmesi fikri derinlerde bir yerde beni rahatsız ediyor ve bu da işe girişmemi ertelememi sağlıyor. ancak olacak ile öleceğe çare yok. bilgisayarı kapatıp işbaşı yapıyorum.

her ne kadar işbaşı yapıyorum dediysem de yapmadım, yattım uyudum. öğle 12'den 3'e kadar... uyanınca da işe girişmedim. dışarı çıktım. biraz dolaştım. telefonu aldım. tam şarj olmuş. zeyno gelip evin boş halini gördü. tıraş oldum. şu an barış manço bıyığım var. berçem anadolu rock tadında baba modeli diyor.  tuğbayla konuştum biraz. o halde gene dışarı çıktım. biraz dolaştım. hava aralık ayına yakışmayacak kadar iyi... denizde yelkencileri görünce gene içim buruldu.  biraz bahçeyle uğraştım. işi sürekli erteliyorum. en sonunda kalan eşyaları toplamaya başladım. hurçları doldurdum. ikisi de tıka basa doldu. yatak odası, ayşenin odası ve salon tamamen boşaltıldı. ayşenin ilaç saatine kadar toparladım. mutfakta çok az şey kaldı. ama asıl ardiye var. hiç el sürmedim daha... bazı eşyaları arabaya yükledim. akşam yemeğinde tüm dolmayı yedim bitirdim. yorgunum ama sanırım gene evi toplamaya girişecem. canım sıkılıyor çünkü...

evde toplanacak ne varsa topladım. arabayı tıkabasa doldurdum. gereksiz veya arabaya sığmayanları ihsanın evine bıraktım. evde sadece sökülecek elektrik aksamı, lambalar, modem ve duvardaki dirsekler kaldı. bir de 2-3 saksı... sabah onları da yaparım. yarım saatlik iş... son kez banyo yaptım evimde...trıraş oldum, manço bıyığımı kestim.  bu gece itibarıyla ev artık benim değil... elveda yalnızlık kalem, sığınağım...